Bizden öncekiler anneliği sevinçlerden çok acılarla deneyimlemiş olabilir. Ata kadınlarımız arasında hamileyken ölen ya da bebeğini henüz karnındayken yitirenler olabilir.
Hayatın zorluklarıyla başa çıkmaya çalışırken çocuklarını doya doya sevememiş, sevgisini yeterince gösterememiş olanlar olabilir.
Şimdi bize düşen derin bir nefes alıp, bize kadar yaşam halısını dokuyan tüm ata kadınlarımızın görülmeyen, duyulmayan acılarını onurlandırmak; bize verdikleri yaşam için bir kez daha teşekkür etmek.