Ruhun karanlık gecesinde
ufacık bir ışık ihtimali doğduğunda,
içindeki en savunmasız ve kırılgan parçan
tutacak eteklerinden,
bildiğin, güvenli sandığın eskiye çekmek için seni.
Sevgiyle bak o parçana
ve yürüdüğün onca yola.
Ve tut elinden içindeki
kırılgan ve savunmasız çocuğun,
yürü…
İleriye, bilinmeyene
ve o küçük ışık ihtimaline.
“Hazırım” de bir sonraki safhaya.
Bitme zamanı gelmiş demek ki
bazı tüketen yolların.
Yeniye sevgiyle açılma zamanı şimdi.