Homeostazi, bir organizmanın içsel dengesini koruma kabiliyetidir. Latince “homoios” (benzer) ve “stasis” (sabit durma) kelimelerinden türeyen bu kavram, organizmanın çevresel değişimlere rağmen içsel dengeyi koruma çabasını anlatır.
Hücredeki denge bedendeki dengeyi sağlar; aynı zamanda bedendeki tüm yapılar da hücrenin dengesi için çalışır. İkisini birbirinden ayırmak mümkün değildir.
Uzun süredir bu kavram üzerine düşünüyorum ve bunu insan–toplum, bireysel bilinç–kolektif bilinç ekseninde de anlamaya çalışıyorum. Hiçbirimiz, yaşadığımız toplum ve sistem dengede değilse tek başımıza dengede kalamayız. İnsanlar birer birey olarak dengede olmanın ne olduğunu bilmezse toplum da dengede kalamaz.
Yani damlada ne varsa okyanusta da o var. Kendini bilen evreni de bilir; mikroda ne varsa makroda da o vardır.