Hayat ilk nefesle başlar, son nefesle sona erer. Bu kadar basit aslında nefesin önemini kavramak. Ancak yaşam akıp giderken nefesimizi ve bedenimizi hatırlamayı unuturuz.
Bedenle kopan bağımız, bizi yaşama bağlayan en temel bağ olan nefes farkındalığından da uzaklaştırır. Kimi zaman iyiden iyiye sığlaşır nefesimiz; hatta nefes tuttuğumuzu bile fark etmeyiz.
Oysa nefesin ve bedenin ritmine uyumlanmak, yaşamın daha derin ve anlamlı yaşanması için minik kapılar aralar.